Zandduinen in het noordpoolgebied van Mars zijn iedere winter bedekt met een laag koolstofdioxide-ijs (droogijs). In het voorjaar barst het ijs op de duinen, vaak in veelhoekige patronen.

Wanneer de ijslaag eenmaal gebarsten is, komt het zand vrij. Het kan dan met de wind mee neerslaan in waaiervormige afzettingen op de winterse ijslaag. Het kan ook langs de duinhelling omlaag glijden, wat vaak het geval is wanneer het ijs barst bovenop de duintop.

Vertaling: I. van Vessem